In de auto liet ik lippenstift op mijn shirt vallen en stond de navigatie verkeerd ingesteld. De weg naar de auditie toe was dus, nou ja, niet ideaal.
Toch was dat niet erg, want door mijn strakke voorbereidingen kwam alles goed.
Maar hoe bereid ik mij nou zo goed mogelijk voor op een auditie? Wat doe ik? Wat denk ik? En bovenal: Hoe zorg ik ervoor dat de auditie soepel kan verlopen, al voordat de auditie begonnen is?

Afgelopen week deed ik twee audities; zowel voor een dansrol als voor een acterende rol. Om jou als lezer te helpen je zo goed mogelijk voor te bereiden, geef ik hier enkele tips die mij helpen zo zelfverzekerd mogelijk te doen wat ik eigenlijk het meeste vrees: audities.

Tip 1: Weet wat je gaat doen

Voor sommige audities kan je gevraagd worden iets voor te bereiden. Een choreografie, een monoloog, een dialoog, et cetera.
Wanneer dat het geval is, is het belangrijk dat je dat ook doet! Steek er voldoende tijd in, zodat je zeker weet dat je alles kent en kunt. Ik ben ooit naar een auditie gegaan met een verkeerd ingestudeerde tekst. Ik had niet begrepen dat ik twee rollen moest kennen, en kende daarom maar één van de twee.
Dat was, zacht uitgedrukt, ongemakkelijk.
Dit is dus een belangrijke tip. Weet wat je moet voorbereiden en doe dat zorgvuldig. Stamp het echter niet zo in je hoofd, dat je het nog maar op één manier kan uitvoeren. Wees wel open voor aanwijzingen van de regisseur of choreograaf. Op een auditie wordt er namelijk ook gekeken naar hoe je omgaat met instructies.

Het komt ook vaak genoeg voor dat je niets hoeft voor te bereiden en dat je op de auditie zelf pas ziet wat je moet doen. Toch is het ook dan essentieel om te weten wat je gaat doen. Kom niet in je spijkerbroek naar een dansauditie en kom ook zeker niet naar een auditie zonder te weten waarvoor het eigenlijk is.
Kortom: Verdiep je in dat wat je gaat doen of daar waar je auditie voor gaat doen. Zo kom je op de dag zelf niet voor (onverwachte) verrassingen te staan.

Tip 2: Leg je spullen klaar

Het is handig om de avond van tevoren al je spullen klaar te leggen. Zo kan je op de ochtend zelf niet veel meer overkomen. Druk je dan iets te vaak op snooze of krijg je je haar niet uit de klit? Dan hoef je in ieder geval je spullen niet meer bij elkaar te zoeken en kan je op tijd vertrekken. Op tijd vertrekken is enorm belangrijk, want het laatste wat je wil, is zonder opwarming of mentale voorbereiding een auditie binnenrennen.
Ga daarom op tijd van huis, zodat je onderweg nog tijd hebt om verkeerd te rijden en lippenstift op je shirt te morsen, zonder dat je daardoor te laat gaat zijn. Grotendeels doe je dat door je spullen de avond van tevoren klaar te leggen.
In het geval van mijn audities, legde ik de volgende dingen klaar:

• Eten
• Drinken
• Kleding om aan te doen
• Extra schone kleding (omdat ‘auditie’ gelijk staat aan ‘zweet’)
• Dansschoenen (in het geval van een dansauditie)
• Script (in het geval van een spelauditie)
• Telefoon
• Pinpas
• Koptelefoon
• Een klein handdoekje (voor het zweet. Ja, ieuw, maar wel handig)
• Een massageballetje
• Een waaier
• Een haarborstel
• Haarspeldjes, voor het geval dat
• Simpele make-up
• Mijn notitieboekje
• Veiligheidsspelden

Vooral die veiligheidsspelden zijn dé ultieme aanrader voor audities. Vaak krijg je op een auditie een sticker met een nummer. Nog vaker valt die sticker er al na een kwartier af, omdat die dingen nu eenmaal niet plakken op bezwete kleding. Daarom is het handig om veiligheidsspelden mee te nemen, om je sticker mee vast te spelden.

Op een van mijn audities had ik een heel bosje spelden meegenomen, voor het geval dat anderen ook vallende stickers zouden hebben. Dat hadden ze. Uiteraard. Ik heb op die auditie heel wat mensen blij gemaakt met veiligheidsspelden, dus het was maar goed dat ik ze bij me had.

Dat brengt mij meteen bij mijn volgende tip.

Tip 3: Vergeet de term ‘concurrentie’.

Echt, doe dat woord de deur uit. Verwijder het uit je persoonlijke vocabulaire.
Ik weet het. Bij een auditie ben je, technisch gezien, elkaars concurrent. Toch probeer ik dat altijd om te buigen naar ‘mede-auditant’.
Als ik een rol krijg, wil ik die krijgen omdat ik het goed heb gedaan en niet omdat de anderen het slecht hebben gedaan. Ik zou nooit iemand tegenwerken om zelf beter uit te komen. Ik wil wel goed uitkomen, maar dat doe ik door gewoon mijn uiterste, stinkende, zwetende best te doen.

Wanneer ik op een auditie een praatje kan maken met andere auditanten of wanneer ik ze met iets kleins kan helpen, geeft mij dat zelf eveneens meer zelfvertrouwen. Ik vind het ook fijn wanneer anderen mij helpen als ik dat gedurende de auditie nodig heb, of als iemand iets aardigs tegen me zegt.
Soms gebeurt het op audities zelfs dat men elkaar complimenten geeft. Dat zijn de leukste audities. Wanneer er zo’n sfeer hangt, kan je er vaak al vrij zeker van zijn dat de rol of baan uiteindelijk ook leuk gaat zijn.
De sfeer op een auditie zegt veel over hoe het werk uiteindelijk gaat zijn.

Toch, een auditie is ook spannend. Daarom de vierde tip.

Tip 4: Blijf zo rustig mogelijk.

Ik zeg bewust niet ‘blijf rustig’, want ik weet hoe moeilijk dat is. Je hoeft jezelf ook zeker niet te dwingen om rustig te zijn, want dat werkt niet.
In plaats daarvan kan je proberen zo rustig mogelijk te zijn in de situatie waarin je je bevindt.
Is dat 1% rustig?
Prima.
Is dat 99% rustig?
Fijn!

Maar hoe doe je dat?
Men zegt altijd dat je rustig adem moet halen, maar doordat ik ‘rustig ademhalen’ alleen toepas op audities en andere spannende momenten, associeer ik langzaam ademen nu met stressvolle momenten, waardoor dat niet echt iets is dat mij helpt.
Misschien bij jou wel. Top!
Maar in het geval dat het bij jou ook niet werkt om langzaam in en traag uit te ademen, wil ik je aanraden de rust te zoeken in het relativeren van de situatie.

Ik vond mijn audities best spannend. Ik maakte me zorgen over of ik wel door de rondes ging komen en ik maakte me zorgen dat ik niet zo leuk of goed was als alle mensen die ik om mij heen zag, die er allemaal heel goed en leuk uitzagen enzo.
Ho!
(Dat dacht ik toen)
Ho! Stop! Niet zo denken!
Het risico is namelijk dat je, als je eenmaal in een zorgelijke toestand verkeert, je er de rest van de auditie in blijft hangen. Dat wil je niet hebben. Daarom zette ik mijn koptelefoon op, luisterde naar wat vrolijke, uptempo muziek en bekeek de situatie objectief, om de boel te relativeren.

Wanneer je auditie doet, heb je namelijk meestal twee opties:

1. Ik krijgt de baan of rol
2. Je krijgt de baan of rol niet en er verandert niks, want vóór de auditie had je die baan of rol ook al niet en toen leefde je ook gewoon verder.

Je hebt dus in principe alleen iets te halen en niets te verliezen (behalve dan soms even je zelfvertrouwen, maar dat komt daarna vaak ook wel weer terug).

Ik zei tegen mezelf ‘Ik kan het!’ en dat een stuk of dertig keer, gedurende beide audities, net zolang tot ik het geloofde.
Dat werkt. Echt! Probeer het zelf maar. Wanneer je echt gelooft dat je het kan, of in ieder geval doet alsof je het gelooft, zul je merken dat je een stuk rustiger wordt.
De auditiecommissie is immers ook maar een groepje mensen. Waarschijnlijk zijn die ook zenuwachtig en zitten die ook (zonder succes) langzaam te ademen. Echt, het relativeert enorm om jezelf daaraan te herinneren.
Jij wil de rol. Oké. Maar de commissie wil een cast samenstellen. Zonder auditanten geen voorstelling.
Jij als auditant bent heel belangrijk!
Je kan het!
En kan je het vandaag even niet of gaat het even mis? Dat kan gebeuren en dat hoort erbij. Dan laat je even een traan en raap je jezelf bij elkaar om deze blog opnieuw te lezen. Want dat is wat ons in dit vak te doen staat: Iedere keer opnieuw proberen. Dan komt die rol waar je van droomt steeds een beetje dichterbij.